هر معلمی برای آگاهی از میزان اثربخشی تدریس و ارائه بازخورد های هدایت کننده به دانش آموزان ، نیازمند جمع آوری اطلاعات درباره ی عملکرد تحصیلی آنان است . به همین منظور در این مقاله مطالبی همچون سنجش و اهمیت آن ، عملکرد تحصیلی ، جهت دهی به آموزش از طریق سؤال خوب ، ویژگی های ابزار سنجش ، و طرح سنجش  مورد بحث قرار گرفته است .

       همان طور كه مي دانيم، اصطلاح "سنجش" به معناي فرآيند جمع آوري اطلاعات درباره عملكرد تحصيلي و يادگيري دانش آموزان، به منظور تصميم گيري آموزشي در ارتباط با نحوه كمك به تعميق و بهبود، و اصلاح يادگيري آنان است.به اين منظور به روش ها و با استفاده از ابزار هاي متنوعي مي توانيم اطلاعات مورد نياز براي سنجش پيشرفت تحصيلي و يادگيري دانش آموزان را جمع آوري كنيم. از جمله اين روش ها و ابزارها مي توان به آزمون هاي عيني و غير عيني، فهرست وارسي، مقياس درجه بندي، پرسش نامه، پروژه، انجام تكاليف، پرسش شفاهي، پوشه كار، و نظاير آن اشاره كرد.

      براي هر معلمي طراحي و تهيه ابزار مناسب به منظور سنجش و به دنبال آن قضاوت در باره عملكرد تحصيلي و يادگيري دانش آموزان، از ضروري ترين و تخصصي ترين كارهاست و جزو مهارت هاي اساسي حرفه ي معلمي به شمار مي آيد. با وجود اين، عده بسيار كمي از معلمان قادرند با توجه به اصول علمي و فني مرتبط با طرح سؤال، سؤال هايي را طراحي كنند. اين مسئله ريشه در كيفيت و محتواي برنامه هاي كارورزي و آموزش هايي دارد كه براي معلمان، به منظور آمادگي و كسب مهارت هاي معلمي ارائه مي شود. زيرا در اين برنامه ها نيز به آموزش مهارت هاي اساسي سنجش و ارزشيابي پيشرفت تحصيلي دانش آموزان بهاي كمي داده مي شود. در نتيجه، معلمان به منظور آگاهي از پيشرفت تحصيلي به روش ها و ابزارها و سؤال هايي متوسل مي شوند كه پيامد آن، هدايت ناخواسته دانش آموزان به سوي يادگيري سطحي محتواي آموزش و در نهايت تربيت دانش آموران سطحي و كم سواد مي شود. در صورتي كه اگر معلمان براي سنجش عملكرد تحصيلي دانش آموزان از روش ها و ابزارهايي استفاده كنند كه درك و فهم، حل مسئله، استدلال، تفكر و كاربرد آموخته ها در شرايط واقعي را بسنجند، پيامد آن تربيت دانش آموزاني است كه به سوي مطالعه عمقي، درك مطالب و ساخت دانش ترغيب مي شوند. زيرا چگونگي مطالعه و يادگيري دانش آموزان، به طور مستقيم از ماهيت سنجش عملكرد تحصيلي آنان تأثير مي پذيرد.